اختلال ارتباط اجتماعی( خجالتی بودن و نقص در برقراری ارتباط)
                                        اختلال ارتباط اجتماعی( خجالتی بودن و نقص در برقراری ارتباط)

علامت این اختلال نقص پایدار درارتباط کلامی و غیرکلامی است.افراد مبتلا به این اختلال ، درجمع و موقعیت های اجتماعی احساس عدم اعتماد به نفس وگاهی خطر می کنند وواهمه دارند که مبادا کاری کنند که جلوی دیگران آبرویشان برود و خجالت زده شوند.آنها معمولاً می ترسند که مبادا با سرخ شدن، لرزش دست یا لرزیدن صدا ،اضطراب خود را لو دهند. این نقص ممکن است حاصل اشکال در فهم قواعد اجتماعی ، مشکلات زبانی یا ... باشد.

همچنین ممکن است ناشی از مشکلات دلبستگی و عدم ایجاد دلبستگی ایمن باشد.این امر به نوبۀ خود سبب ایجاد اضطراب در فرد شده و این اضطراب باعث جلوگیری از توانایی برقراری ارتباط صحیح اجتماعی می گردد. در اکثر موارد در مورد کودکان و نوجوانان کار بر روی خانواده و اصلاح روشهای فرزند پروری می تواند کمک به بهبود این امر نماید.