خانواده درمانی

در این درمان ، به اعضای خانواده کمک می شود تا تاثیر رفتارهای خاص خود بر روی سایر افراد را درک نموده و روش های جدیدی برای حل مشکلات و بهبود ارتباط و تعاملات خود با سایرین را بیاموزند که در نهایت منجر به ارتقا کیفیت روابط در بین افراد خانواده می گردد.

اهداف خانواده درمانی
  1. پیدا کردن مشکلات اصلی در خانواده و کمک به حل آن ها
  2. آموزش روش های ارتباطی موثر به اعضا و بهبود روابط میان فردی در خانواده
  3. شناخت و مدیریت موقعیت های خانوادگی حاد ( مثل سوگ ، مرگ ، بیماری روانی یا فیزیکی حاد و خاص ، مشکلات مربوط به کودک و نوجوان ، طلاق ، اعتیاد و ...) و کمک به مدیریت یا گذر از آن ها
  4. کاهش تضادها و مشاجرات ، کسب مهارت در مدیریت خشم و عصبانیت ، همدلی عمیق تر
  5. تعارضات شخصی درون زوجین و یا خانواده ها
  6. بهبود ارتباطات از طریق ایجاد صداقت بین اعضا و افزایش اعتماد ، بازگرداندن هر یک از اعضا به محیط خانواده ، کمک به اعضا برای بخشش یکدیگر
انواع روش های خانواده درمانی
  1. ساختار درمانی

    توسط سالوادور مینوچین معرفی گردید.

    بر 5 اصل تمرکز دارد :

    • وضعیت روانی تک تک اعضای خانواده
    • تعاملات بی فردی براساس ماتریس هویت
    • تشکیل ساختار خانواده براساس تعامل اجتماعی
    • توسعه خانواده و پاسخگویی به نیاز اعضای خانواده
    • درنظر گرفتن الگوهای رشد خانواده به عنوان یک نهاد (یک کل منسجم)
  2. روش درمان استراتژیک

    حاصل ترکیب یکسری از روش های رواندرمانی است و شامل:

    • مرحله ی اجتماعی ابتدایی
    • مرحله مشکل
    • مرحله ی تعادل
    • مرحله ی هدف
    • مرحله ی تعیین وظیفه
  3. روش درمان سیستمیک

    نام دیگر آن روش سیستم های خانواده است . در این روش درمانگر مشکلات را متاثر از مسائل اجتماعی و شناخت فرد می داند.

  4. روایت درمانی

    در این روش فرد تشویق می گردد تا خودش ( به همراه درمانگر) مشکلات را شناسایی نموده و با بهبود و ارتقا مهارت های خویش برای حل مشکلات و پیشگیری از آن ها اقدام نماید.

    در روایت درمانی ، افراد با ایجاد داستان های شخصی خود را بهتر شناخته و راه هایی برای زندگی بهتر خود می یابند. نکته ی مهم این روش ، کمک به فرد برای داشتن یک دید مشخص و راهنمایی وی در مسیر زندگی و یافتن حمایت است.

  5. روش درمان میان نسلی

    تعاملات و تاثیر افراد یک خانواده بر یکدیگر را بین نسل های مختلف بررسی می کند. درمانگر با مشاهده ی تعاملات افراد خانواده و تحلیل های خود ، مشکلات اصلی و موقعیت های استرس زای مربوط به آینده را مشخص می نماید.

  6. ارتباط درمانی

    زمانی که مشکلات مابین زوجین یا بین والدین و فرزندان ناشی از نبود ارتباط درست باشد. مشکلات بین زوجین بسیاری اوقات ناشی از زمینه های تربیتی و فرهنگی و تجربیات شخصی متفاوت ، عدم رازداری و احترام به حریم شخصی و ... می باشد درمانگر کمک می کند تا مهارت های ارتباطی بهبود یابد.

  7. آموزش روانشناختی

    آموزش به افراد دارای سلامتی روانی و جسمی ، به منظور کمک به آن ها برای قوی شدن و حمایت از شرایط موجود. شامل:

    • مبادله ی اطلاعات
    • تجویز دارویی
    • آموزش و حمایت به صورت خودکمکی
    • دسترسی به یک محیط ایمن به منظور بیان احساسات و خالی کردن خود

  8. مشاوره رابطه ای

    علاوه بر مشکلات رابطه ای در محیط خانواده و روابط بین فردی ، مسائل دیگری وجود دارند که می توانند منجر به بروز استرس شوند مانند بیماری های مزمن ، خیانت و نبود اعتماد و ... . معمولا زمانی استفاده می شود که یک زوج نمی دانند باید برای بهبود روابط مشترک تلاش کنند و یا از رابطه ی موجود صرف نظر نمایند.

روش های دیگری مانند واقعیت درمانی ، جنوگرام و ... هم وجود دارند که درمانگر با توجه به شرایط مراجع و توانمندی خود می تواند از آن ها بهره گیرد.